Асалому алейкум 1) аз чои чарохатеки зардоб барояд тахорат мешиканад

Ва алайкумуссалом  ва раҳматуллоҳ.

Ассалому алйкум домулои гамхору вафодори мо, эътикоди зиёд ба шумо дорам. Хазрати эшон (хафизахул-лох) Савол. Як бародари шиъа ба ман гуфт: дар куръон дар боби шустани пой чизе наомадааст. Балки махс омадааст. аз сабабе, ки илми нахвро намедонам чизе гуфта натавонистам гарчанде хадиси Усмон (р) гутам "ман тавазза нахва вузуи хоза...конеъ нашуд. Хамон ояти тахоратро шарх дихед. Худо нигахамон дорад.

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

Бародари исломӣ баҳси ин масъала хеле дароз аст. Аммо ба таври мухтасар ба шумо баён медорам, ки далели шустани пой дар намоз дар худи Қуръони карим омадааст. Зеро қироате, ки мо аҳли суннат Қуръонро мехонем дар ҳамон ояти вузуъ калимаи “арҷулакум” ба фатҳи ҳарфи “лом” омадааст, ки ин калимаи атф дар ҷои “вуҷуҳакум” аст. Ба ин тартиб маънои оят чунин мешавад: “Ҳаргоҳ ба намоз бархостед, пас бишуед руйҳои худ ва дастони худро то оринҷ ва масҳ кашед сари худро ва бишуед пойҳои худро то буҷулак”. Сураи “Моида”. Аммо ба хотири чи калимаи “арҷулакум”ро баъд аз масҳи сар овард? Дар ҷавоб мегуем, ки ба хотири он, ки Худованд тартиби вузуъро ба бандагон таълим додааст, ки шустани пой баъди масҳи сар аст. Аммо ҳадисҳои Паёмбар (алайҳиссалом) дар боби шустани пой ба андозае зиёд аст, ки ба ҳадди тавотур мерасад. Дар ягон ҳадиси саҳеҳ наёмадааст, ки Паёмбари Худо (алайҳиссалом) бар руи пои худ масҳ кашида бошанд. Дар паноҳи Аллоҳ бошед.

Домуллои мухтарам асалому алайкум, ман дар дахонам дандонхои рукаш садафи дорам, аз зарурат мондаам на аз масти. Шунидам ки гуё аз чанобат пок намешавем, чи кор кунам гирамшон ё монамшон бисёр хайрон шудаам. дар амони худо бошед

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

Не, бародари исломӣ шумо онҳоро нагиред ва ин қавле, ки мегуянд аз ҷанобат пок намешавад, қавли заиф мебошад. Дар паноҳи Аллоҳ бошед.

Ассалому алайкум варахматуллохи вабаракотуху

 Хазрати Эшон ба  саволи ман хохиш мекунам чавоб дихед. Агар бод  бароят тахорати дасти руй кунем мешават ё на. Ёки аз сари нав тахорат кардан лозим аст.

Ва алайкумус салому ва раҳматуллоҳ.

Бародари исломӣ,дар ҳолати баромадани бод таҳорати дасту ру мекунед халос. Ҳеч зарурат надорад, ки мустаҳаб кунед. Ҳатто дар ҳолати пешоб кардан агар шумо бо когазҳои ташноб худатонро хуб пок кунед,ки аз наҷосат чизе намонад ҳеч зарурат надорад,ки бо об шуед. Дар мазҳаби мо вақте наҷосат (наҷосати ғализа,ки аз ақиб мебарояд) аз махраҷ ба миқдори як дирҳам гузарад дар ин ҳолат шустанаш воҷиб аст. Худованд нигаҳбонатон.

1)Дар дасти касе хор зад ва баъд аз чанде хор гирифта шуд ва аз  чои хор  об ё зардоб баромад, аммо бе хун.

 Оё тахорат мешиканад?

 2) Эмом  сураи алхамро фаромуш карду ба хондани сура шуруъ кард. аммо вакте ба ёдаш омад алхамро гашта хонду сони зами  сура  бо хон. Оё сачдаи сахв вочиб аст?

 3) Эмом алхамро хонду бе замми сурра ба сачда  рафт  оё сачдаи сахв вочиб аст?  Ё баръакс тарки алхам карду  сура хонду ба сачда рафт. Оё сачдаи сахв вочиб аст?

 Ва алайкум салом ва раҳматуллоҳ.

 1)       Агар ҳамон зардоб ҷорӣ шавад, таҳоратро мешиканад.

 2)       Бале дар ин ҳолат имом дар охири намоз саҷдаи саҳв мекунад.

 3)       Дар ҳардуи ҳолати зикркарди шумо саҷдаи саҳв мекунад. Зеро бинобар мазҳаби мо тарки воҷиб шудааст.

Ассалому алайкум  бобои эшон.

 Ман як мухлиси  шумо  ба шумо аз худованд дуо мекунам, ки пешвои  мусалмонони миллати точик  бошед

 Хохишмандам ба якчанд саволхои мо  посух гардонед

 1) Аракро барои  укол ва молидан  ба  пуш  истифода  бурдан  чоиз аст?

 2) Ба баъзе ривоятхо Хазрати  Хизр  зинда аст? Онхое, ки ин ривоятро мегуянд  оё  суханашон бар хилофи куръон намешавад, зеро Пайгамбари охирзамон  Хазрати Мухаммад(с) аст ва агар  Хизр  зинда бошад  пас Пайгамбаре  зинда пас  аз  Мухаммад(с) аст

Ва алайкумуссалом ва раҳматуллоҳ.

 1) На бародари исломӣ, ҷоиз нест. Аммо спиртро ба пушт молидан барои табобат боке надорад. Аслан шахси мусалмон набояд дар хонаи худ арақ нигоҳ дорад.  

Қавли саҳеҳ дар масъалаи Хизр ин аст, ки он ҳазрат вафот кардааст.

Ассалому алайкум домулло Эшони Махмудчон як суоле дорам илтимос чавоб гуед.

 Суол:   Шахсеро ки шайтон фиреб дода бошад  бо у сухан гуи ё ин ки салом куни чунуб шуданаш мумкин аст?.

 Суол:  Шахсе ки рузадор  аст уро сузандор зананд рузааш ботил мешавад?

Ва алайкумуссалому ва раҳматуллоҳ.

 Шахси ба қавли шумо шайтон фиреб додаро дар ислом иҳтилом мегуянд. Бо шахси эҳтиломӣ шуда сухан гуфтан ва ё салом кардан боке надорад.

Он навъи сузандору (укол) истифодааш барои шахси рузадор дар рузҳои Рамазон дуруст нест, ки барои қувват додан бошад. Мисли глюкоза. Аммо дигар навъи сузандоруҳое, ки барои табобат дода мешавад, истифодаи он рузаро ноқис намегардонад. Худованд нигаҳбонат.

Ассалому алейкум ва рахматуллохи ва баракотух Устоди мехрубону мухтарам!

 Точир ба моли барои тичорат харидааш чанд дар сад метавонад фоида дар назар багирад ва бифурушад. Масалан як молро 10сомони харида то чанд сомон метавонад бифурушад? оё метавонад чанд сомоне,ки дилаш хохад бифурушад?

 бо ташакури фаровон ва умеди саломатии Шумо ва хонаводаи исломдустатон.

Ва алайкумуссалому ва раҳматуллоҳ.

Тоҷир дар гузоштани нарх ихтиёр дорад. Фақат ҳамин қадараш муҳим, ки инсоф дошта бошад. Нархи бозорро дида, нарх гузорад.

 Ассалому  алайкум  бобои Эшон

 1) Зане дар  гусли  чанобат. Дар  вакти  оббози  вай  танхо  тахти  сарашро  тар  кунад  аз  гусл  пок  мешавад. Оё  ин  маъно  дорад,  ки  вай дарозии муйро  тар  намекунаду  танхо  сарашро  тар  мекунад?

 2)  Дар  закот  оё  шарт  мондан  ё  амр  кардан  чоиз  аст?  Ба  мисли ба  бародари  худ мегуи , ки   ман  ин закотро  гиру  барои  камбудии хона сар  кун(Ба максаде, ки дар  хамон  хона  модари закотдиханда  зиндаги  дорад)

Ва алайкумуссалому ва раҳматуллоҳ.

 1)  Бале зане, ки муи бофта дошта бошад метавонад, ки обро зери муяшро ронад агарчи ҳамаи муяш тар нашавад, ғуслаш дуруст аст. Ин фақат барои зане аст, ки муи дарози бофта дорад. Аммо зане, ки муяш кутоҳ аст бояд тамоми муяшро дар вақти ғусл тар кунад.  

2)  На бародари исломӣ закотдиҳанда ҳақи шарт монданро надорад. Закот ин ҳақи Худованд аст, ки шахси закотдиҳанда онро ба сазовораш медиҳад. Шахси закотро қабул карда вазифадор  нест, ки онро дар ҷои гуфтаи закотдиҳанда сарф кунад, ба шарте, ки закот ба фард дода шавад. 

Ассалому алейкум ва рахматуллохи ва баракотуху.Савол-шахсе аз кудаки намоз мехонду,вале муддате (чанд соле)  баъд аз намозхони монд.Бо мурури замон Худованд уро хидоят карду аз сари нав бо ихлос намозхониро сар кард.Аз у дар ин солхо намозхо казо шудаанд,вале микдорашро у худаш намедонад.Чи тавр ин шахс намозхои казоияшро адо кунад ва хисобашро чи хел пайдо кунад?Худованд шумоенро нигахбон бошад.

 Ва алайкум салом ва раҳматуллоҳ.

 Он шахс тақрибан ҳисоб кунад, ки чанд сол буд, ки намоз намехонд  ва барои ҳамон солҳо намози қазоӣ хонад. Вақте, ки ҳисоби тақрибияш буд шуд нафл зиёд хонад.

Ассалому алекум мухтарам  Эшони Махмудчон

 Ман ба 3 чавол бо Шумо мурочиат  карданиам

 1) Торат  ва таямум  бо кадом оят омадааст?

 2) Ахкомохои  фарз  ба воситаи   оят  ва  суннатхо  ба воситаи  хадисхо  исбот шудаанд. Аз Шумо савол хамин, ки вочиботхо  бо  кадом  гуна далелхо  исбот  шудаанд? Яъне  мо  вочибро  аз  фарз  ва суннат  чи тавр  фарк кунем?

 3) Ривояте  хаст, ки яхудие ба хотири хурмати рамазон  дохили чаннат  шудааст. Ин ривоят то чи андоза  далел дорад? Максад  ин , ки чаннат  на факат  барои онхое, ки фарзхоро ба чо меоранд  мебошад?

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 1)  Таҳорат ва таяммум ба ояти 6 и сураи "Моида" фарз гардидаанд.     

  2) Таърифи воҷиб чунин аст: Воҷиб он чизест, ки ба далели занние, ки дар он шубҳа аст собит гардидааст.  Мисли намози витр. Паёмбари бузургвор (алайҳиссалом) дар ҳадиси муборак фармудаанд: "Намози витр ҳаққаст. Пас ҳар касе, ки витр нахонад аз мо нест". Ривояти Абудовуд. Ин ҳадис сароҳатан дар лозим будани хондани намози витр далолат карда истодааст. Аммо аз сабабе, ки ин ҳадис оҳод аст дар субуту фарзияти он занн ва гумон аст. Бинобар ҳамин намози витр ҳукми воҷибро мегирад. Яъне поинтар аз фарз ва болотар аз суннат.

 Ин ривояти гуфтаи шумо саҳеҳ нест. Худованд нигаҳбонатон бошад. 

Саолм бобои эшон

 Саволхо

 1) Ангушти сабобаро бардоштан далелаш дар кадом китоб аст ва хадис аз номи кадом рови аст?

 2) Шахсе намох  хонда истодааст агар  уро  аз берун чизе пурсан ва у ё ба сар  ё  ба  даст  ишора  кунад ба намоз чи нуксон дорад?(агар мачбур  бошад чи?)

 3)Шахсе касали канд аст ва у руза гирифта наметавонад. Оё  у низ бояд  кафораташро  пеш  аз намози ид  адо кунад?

 Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 1)  Суннат будани бардоштани ангушти саббоба ба далелҳои фаровоне исбот шудааст в чаҳор мазҳаби аҳли суннат инро эътироф доранд. Дар Саҳеҳи Муслим ва дигарон аз Ибни Умар ва ибни Зубайр ривоят шудааст, ки ҳамаашон саҳеҳ мебошанд.

 2) Агар ҳамон шахс ба қадри зарурат ба ишора фаҳмонад боке надорад ва намози вай дуруст аст.

 Саволи саввуми шумо як каме новозеҳ аст. Агар манзури шумо фидя бошад, ҷавобаш ин аст, ки баъд аз Рамазон адо кунад мешавад. Фақат бояд Рамазони нав наомада онро адо кунад. Аммо агар манзурат садақаи фитр бошад, ҷавоба ин аст, ки садақаи фитр бар вай воҷиб аст, агарчи руза нагирифта бошад.

Аввало салому алекум бобои Эшон.Бобои Эшон мо аз шумо хелохам минатдору дуо гуи Шумое, ки чандин масъалахои шаръиро аз ин чавобхоятон дарёфтем ва инчунин дуо гуи коркунони ин сомонаем.

 Дар савол  Шумо чавоб додаед, ки дар гусл об ба димог гирфтан  фарз аст, аммо  сухтани димог шарт нест. Савол  инчо аст, ки мо аз кучо медонем, ки об бар димог рафт  ё на. Зеро ба фахмиши  ман  вакт об ба димог рафт онгон хиссиёти димог (сухтани димог) ро хис мекунем.

 ва инчунин гаргара бо дахон низ фарз аст. Шахсе хаст ки гаргара гуфта  саро боло кардану  обро  тоб доданро мефахмад. Ин чи тавр ба чо оварда бояд шавад? Саволи дигар  ин ки агар  дар  дарё  оббози куни дар гуш  об дарояд руза мешиканад?

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 Дар вақти ғусл обро ба димоғ гуфта, яъне ба бинӣ мекашем. Об бояд ба нармии бинӣ аз дохил бирасад, кифоя аст. Шарт нест, ки болотар аз он равад. Зеро дар ин амр машаққат аст, ки ислом ҳаргиз машаққатро бар пайравонаш раво намебинад. Аммо ғарғара чунин аст. Ҳамин, ки даҳон аз об пур шуд ғарғара ба ҷо меояд.

 Агар дар об оббозӣ кунӣ ва об ба гуш дарояд руза намешиканад.

Ассалому алекум ва рахматулохи ва баракатуху. Аввало ба Эшонхо баъдан ба онхое ки ин шабакаи интернетиро барои кушоданаш сахми худро гузоштаанд аз Худованд талаб мекунам, ки ин мехнати онхоро хамчун садакаи чоира дар дафтари амволашон  китобат кунад. Бобои Эшон ман яке аз мухлисони шумо хастам, ки фитахои шумо ва инчунин бахши ин саволу чавобхоро бо шавку рагбате гуш мекунаму  аз ин бисёр бахра мебарам ва то чое имкон аст ба дигарон мерасонам. Дар хакки моям дуо кунед, ки Худованд падари моро гарикаи рахмату шоистаи чаннат кунад.ва моро аз ин рохе ки пеша гирифтаем бенасиб нагардонад. Хохишмандем ба саволхои ман чавоб  расонед

 1. Шустани дастхо, дар тахорат  фарз асту дахону бинни суннат.  вакте дастхоро ман шустаму ба шустани  дахон шуруъ кардам  ба нохост нохуни чиликам пилки дандон расиду  дахонам  хун  шуд.  Оё ман бояд аз сар  даст  шуям  ё  хунро бартараф карда тахоратро давом дихам? Ходисаи дигар  ин ки баъди шустани дасту дахо  ба бини шуруъ кардам  баногох нохун  биниро харошиду  хун  чори шуд. Дар  ин холат  бояд  дастхоро ва дахонро аз сар  шуст?

 Масъалаи  дуюм ин ки шахсе молашро  бе луруг  киммат  мефурушад. Оё  арзон фурухтанро суннат  гуфта  мешавад? Агар  чи аз арзон фурухтан савоб аст. аммо агар киммат фуруши  гунах гуфта мешавад?

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 Бародари исломӣ дар ибтидои таҳорат шустани банди дастон суннат аст на фарз. Он чизе, ки фарз аст шустани дастон то оринҷ, ки ин амал баъд аз шустани руй анҷом дода мешавад. Бинобар ҳамин вақте, кидаҳони шумо хун шуд аввал сабр кунед хун, ки манъ шуд дубора даст ва даҳонро шуста таҳорат кунед.

 Ба дуруғ фурухтани мол гуноҳ аст. Аммо касе, ки молашро гарон мефурушад гунаҳкор намешавад. Зеро он моли вай аст, ихтиёр дорад, ки онро бо ҷи қиммате, ки фурушад. Локин арзонфуруширо Паёмбари Худо (алайҳиссалом) ташвиқ кардаанд ва савоб низ дорад.

Ассалому ъалайкум. Эшони Махмудчон! Худованд Шуморо ва ахлу байти Шуморо низ дар амонаш хифз дорад. Суоле доштам. Дар вакти кам будани об масалан: ба микдори ним литр, вакти намоз гузашта истодааст. Модоме, ки об дар ягончой нест. Оё мешавад, ки фарзхои тахоратро ба чо оварду суннатхои тахоратро не? чи бояд кард? Худои мутаъол нигахбонатон!

Ва алайкумуссалом ва раҳматуллоҳ

 Бале метавонад.

 Ассалому алайкум!

 Дар ин масъала ба мо рушани андозед, зеро дар китобхои фикхи чавоби мушаххас (конкрети) пайдо накардем:

 Дар дуконхо масхичахои сабуки чарми фурухта мешавад,

 мо мехостем аз он истифода кунем вале бо туфли кашидану пушидан каме мушкили дорад,

 Оё имкон дорад  як чуроби пахтагини гафс (носки)-ро гирифта ба устои пойафзол дода ба кисмати поёнаш (таги пой) чарм ё таги масхиро духта ё часпонида онро масх кашем мешавад ?

Ва алайкумуссалом ва раҳматуллоҳ

 Бародари исломӣ, бале бар болои чунин наски масҳ кашидан ҷоиз аст.

Асалому алайкум Домулло Махмуджон.

 Худованд нигохбони Шумо ,банда суоле дорам

 1) Яке аз фарзхои тахорат ин  махси сар аст.  максади махси сар  ин  саро тар кардан аст ё  дастро давондан?

 2) Агар шахсе дар таги борони сел  монду тамоми баданаш тар шуд. Агар  у ба хамон холат намоз хонад аз сараш фарзият сокит аст?

 3) Шахсе дар вақти тахорат  ба даст як бор  оби алоҳида  ба максади  масҳ нагирифту  бо ҳамон дастҳои  нами тахораткардааш  масҳ кашид масҳ ба чо омад?

Ва алайкумуссалом ва раҳматуллоҳ

 1) Бародари исломӣ, мақсад аз масҳи сар ин тар кардани даст ва бар сар молидан аст.

 2) Модоме, ки либоси дигар надошта бошад, ки иваз кунад ва ё агар сабр кунад намоз қазо мешавад, дар чунин ҳолатҳо боке надорад ба ҳамон либосҳои тар намоз бихонад.

 3) барои масҳи сар аз сари нав оби тоза гирифтан лозим аст.

АСАЛОМУ АЛАЙКУМ УСТОДИ МУҲТАРАМ . ДАР ХОНАҲОИ БАЛАНД ОШЁНА КИ  ҲОҶАТХОНА ВА ҲАМОМ(тувалет ва вана) ЯКҶОЯ ҲАСТАН  ОЁ ҶОИЗ  БИСМИЛОҲ  ГУФТАН  ВА ДУОҲОИ МАХСУС  КИ БАРОИ ТАҲОРАТ ҲАСТ  ХОНДАНИ ОНҲО ҶОИЗ   ҲАСТ Ё НЕ . ХУДО ШУМОРО АЗ ИН ФИТНАҲО НИГОҲ ДОРАД.

Ва алайкумуссалом ва раҳматуллоҳ 

 Хондани дуоҳои маснун ва бисмиллоҳ, дар ҳоҷатхонаҳои баландошёна дар ҳолате ҷоиз аст, ки худи макони наҷосат (унитаз) даҳонпуш дошта бошад ва инчунин бо об наҷосатро аз дохилаш дур карда бошад.  Дар ғайри ин ҳолат ҷоиз нест. Дар паноҳи Худо бошед.

Салом пешвои ислом оё баъди тахорат тамошо ва гуш кардани сурудхои имрузаи эстрадаи тожику хорижи тахоратро мешиканад? Бобои азиз илтимос дар хакки ман дуои нек кунед зеро шуморо бисёр дуст медорам

Ва алайкум салом ва раҳматуллоҳ.

 Таҳоратро намешиканад вале гуноҳ аст. Аммо агар тамошо карданаш сабаби нозил шудани мазӣ гардад дар ин ҳолат таҳоратро мешиканад. Худованд шуморо нигаҳбон бошад

Аузубиллахиминашшайтониррочийм Бисми-л-лахи-р-рохмани-р-рохийм Аррохман (1). Ъалламал Куръан (2). Холакол инсан (3). Ъалламахул байан (4). Содаколлохул ъазийм. Аммо баъд ассаламу алейкум ва рохматуллохи ва барокатуху устод ва пешвои азиз! Аз Шумо эхтиромона хохиш мекунам, ки дар пайдо намудани посух ба чунин суолхои ман кумак расонед: Суоли 1. Хангоме, ки ба либоси банда, катрахои начосат (пешоб) мерасад, метавон он чойхои начосатрасидаро ба даст об гирифта, ва ё дастро бо об тар намуда, бо калимаи "Бисмиллах" гуфта, бар он чойхои начосатрасида бимолем (бишакем) ва бо он либос намоз бихонем, оё дуруст аст? Ё пурра шустани либос хатмист? Суоли 2. Хангоме, ки ба либоси банда, баъд аз чунуби хоб, яъне бо забони мардуми шайтон мезанад, катрахои нутфа мерасад, метавон он чои нутфарасидаро ба даст об гирифта, ва ё дастро бо об тар намуда, бо калимаи "Бисмиллах" гуфта, бар он чойхои нутфарасида бимолем (бишакем) каме ва бо он либос намоз бихонем, оё дуруст аст? Ё пурра шустани либос хатмист? Суоли 3. Баъд аз чунуб (шайтонзани)метавон тахорат намуда намоз ихонем? Ё оббози кардан хатмист? Ба чои гусл тахорат намуда ва бо дастони тар бар бадан гузаронем ва намоз бихонем дуруст аст ё на? Дар охир аз даргохи рахмати Парвардигори азизтарин, мехрубонтарин, гамхортарин ва чалли чалалаху содикона дуо карда мегуям, ки Худованд мо мардумони ахли исломро дар рахмати худаш нигах дорад ва пайравони исломи моро лахза ба лахза зиёд гардонад ва ИСЛОМРО дар саросари дунё пирузу голиб гардонад ва Куръони поку азизи моро дар дунё Конуни ягона ва азизтарин гардонад. Худованд пешвоёни азиз ва ахли байти онхоро дар рахмати худаш нигах дорад... Кормандони азиз! Азизонам, агар имконият бошад наворхои нави эшонхои азизро дар сомонаатон пахш кунед, зеро тамоми наворхои видеоиро дастраст намудем, вале аз навхояш бехабар хастем. Худованд Шуморо низ азизонам нигахбон бошад! Ассаламу алейкум ва рохматуллохи ва барокатуху!

Ва алайкумус салому ва раҳматуллоҳ.

 1) Либосе, ки ба он пешоб мерасад бинобар қавли мазҳаби мо бояд шуста шавад. Дар вақти шустан шарт нест, ки “бисмиллоҳ” гуфта шавад. Фақат ҷои наҷосатрасидаро мешуеду халос.

 2) Агар қатраҳои нутфаи ба либос расида хушк шуда бошад онро бо молиш додан беистифодаи об пок карда бо он либос намоз хондан ҷоиз аст. Инчунин агар шуста шавад боз беҳтар. Аммо агар нутфа тар бошад, бояд макони нутфарасида шуста шавад. Шустани ҳамаи либос шарт нест.

 3) Дар ҳолати ҷунуб бояд тамоми бадан шуста шавад. Бояд об ба тамоми бадан бирасад. Инро ғусл мегуянд ва барои шахси ҷунубшуда ғусл фарз аст ва бе он намоз хонда намешавад.

 Ассалому алайкум бобои Эшон хохиш мекунам ба саволи ман чавоб дихед. Агар шахсе дар хонаи касе мехмон шавад ва шаб чунуб шавад оё бар вай зарур аст ки гусли аз чанобат кунад то инки намози бомдодашро хонад ё инки таяммум кунад хам мешавад. Банда Толиб Илм хастам дар ягон манбаи фикх чунин ривоятро надидам локин бо шахсе бахс шудем у мегуяд ки аз чихати ин ки сохиби хона гумони бад накунад ё ин ки ин шах шарм мекунад гусл намекунад балки таяммум карда намозашро мехонад ман гуфтам ки ман дар боби таяммум надидаам ки таяммум аз сабаби гумони бад пайдо шудан ё шармгин шудан чоиз шавад илтимос бо зикри манбаь чавоб дихед. Худованд шуморо подоши наку дихад

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 Бародари исломӣ, дар ин масъала баъзе аз олимони мазҳаби мо иҷоза додаанд. Ин ҳам ба шарти ин, ки агар дар хонае, ки ҳамон шахс меҳмон аст ягон зан ё духтар зиндагӣ кунад ва ғусл кардани шахс боиси гумони бад кардани соҳибхона шавад. Аммо агар дар хонае меҳмон бошад, ки дар он манзил аз ҷинси занона касе набошад, ҳеч як аз олимони ислом барои шарму ҳаё шуда дар чунин шароит таяммумро иҷоза надодаанд.  Далели таяммумро ҷоиз донистани ин гуруҳи олимон ин аст, ки хавфи фитна аст. Зеро агар меҳмон ғусл кунад шояд соҳибхона гумони бад кунад ва сабаби фитна шавад. Гуруҳи дигари аз олимони мазҳаби мо гуфтаанд, ки дар чунин ҳолат ки бояд дар чунин ҳолат намоз бихонад на намози ҳақиқӣ, балки намози сурӣ, яъне ин намози хондаи вай намоз ҳисоб намеравад. Баъд аз он, ки аз меҳмонӣ баргашт бояд ғусл намуда ҳамон намози қазошударо бихонад.

Ассалому алайкум ва Рахматуллоху ва Баракотуху!Баъд аз хоб хестан агар модоме бидони ки ба хочатхона нарафта буди,истинчо кардан шарт аст ё танхо кардани тахорат кифоя?

 Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 Модоме, ки баъд аз хоб хестан асаре аз мазӣ дар шармгоҳаш надида бошад, истинҷо шарт нест. Истинҷо дар ҳолати пешоб ё ахлот кардан анҷом дода мешавад.

 Салому алекум ва рахматуллохи ва баракатуху. Бобои Эшон ман аз мавзуъхои саволу чавоби Шумо саволеро бо чавобаш гуш кардам ва чавоби Шуморо ба пурраги нафахмидам. Илтимос саволро бори дувую равон мекунам соддатар карда фахмонед Дар тахорат 4 то фарз аст 1) дастхоро то оринч шустан. 2) Руйро шустан. 3) махси сар ва 4) пойхоро то бучул шустан савол ин ки махси сар гуфта максад тар кардани сар аст ё молидани сар ба дастхо ё харду а) Агар максад тар кардани сар бошад пас мо дар дарё гута занему тамоми бадан тар шавад пас тар кардан ба чо омаду аммо масх не оё намоз чоиз аст? б) Агар мо барои сар оби иловаги дар даст нагирифта бо хамон дастхои намдор сарро масх кашем оё масх ба чо омад? Илтимос ба саволи мо муфассалтар ва соддатар чавоб гуед. Ман чавоби савлоро аз диск гуш кардаму ба хулоса омада натавонистам ки кадомаш фарз

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 1) Манзур аз масҳи сар дастонро дар об тар карда сипас бо он дастони тар болои сарро масҳ кашидан аст, на тар кардани сар. Дар об даромада тамоми баданро тар кардан маънои вузуъро надорад. Зеро вузуъ тариқаи хосси худро дорад ва мақсад аз вузуъ фақат тар кардани аъзоҳои лозима нест.

 2) Масҳ ба ҷо меояд, вале суннат ин аст, ки пеш аз масҳ кашидан дастҳоро бо оби нав тар карда сипас сарро масҳ кашед.

 Асаллому ъалайкум Эшони Махмуджон як ду суол дорем. суоли.1 дар боби масхи риш ба мо бо далелхояш фахмонед ягон хадиси сахех бошад тарзи ичро карданша ба мо гуед. 2.Хуроки панчшанбе чил ва сол хурданаш чоиз аст ё харом,дар Махмудулфатово ва Манъбал Ъулум харом гуфта шудааст,барои мусофир нахурданша бехтар донистааст

 Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 1) Масҳи риш дар вақти таҳорат мустаҳаб аст. Дар китоби «Ал-мабсут», ки яке аз китобҳои мазҳаби ҳанафӣ аст омадааст, ки «имом Абуҳанифа ва Зуфар гуфтаанд: Агар сеяки риш ё чаҳоряки ришро масҳ кашад ҷоиз аст. Имом Абуюсуф гуфтааст, ки агар масҳи ришро тарк кунад боке надорад. Зеро риш ҷузъе аз руй аст. Пас модоме, ки руй дар таҳорат шуста мешавад, ҳамон кофӣ аст. Аммо агар боз бар риш масҳ кашида шавад, беҳтар. Вале хилол кардани риш бо ангуштон суннат аст. Дар ин бора ҳадисе аст, ки Анас ибни Молик мегуяд: «Паёмбари Худоро дидам, ки дар вақти вузуъ ангуштонашро ба монанди шона бар ришаш хилол мекард».

 Ассалому алекум ва рахматуллохи ва баракатуху. Илтимос бо хамин саволхои ман чавоб дихед Саволи якум ин ки шахсеро духтур гуфтааст, ки ба поят об нарасон(на хунук ва на гарм). Ин шахс дар по чи тавр махс мекашад? Муллое гуфт, ки вай бояд харду дастро тар карда ба тамоми болои чпо то бучулак тарзе кашад, ки ягончо бе нам намонад ва дуюмбора харду дастро тар карда ба пои дигар хаминтарз кашад. Агар дар чое аз по даст нарасад торати вай нодуруст аст. Ва дигаре гуфт, ки метавони бо як даст ба як по бо дасти дигар ба дигар по масх кашид. Каомеш дурустар аст? илтимос пурратар фахмонед. Саволи дигар ин ки Мохи якруза ва дурузаро дидамешавад? Оё аз руи таквим мешавад даромадани мохро муайян кард? Агар ха пас хадисе аст, ки Пайгамбари Худо мегуяд, ки Шумо дар даромадани мохи нав дар Осмон мохро чустучу кунед

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

 Агар ба шарте, ки расидани об ба пояш аз назари тиббӣ зарар дошта бошад, дар ин ҳол болои поҳояшро дар вақти таҳорат маҳс мекашад. Шарт нест, ки ҳама ҷои пойро масҳ кашад. Қавли дуюме, ки ба шумо гуфтаанд, дуруст аст.

 Бале моҳи як ё ду рузаро агар ҳаво соф бошад ва дар ҷойҳое, ки дар баландӣ вокеъ аст диданаш мумкин аст. Даромадани моҳро аз руи тақвим муайян карда намешавад. Зеро тақвимҳо барои ҳисоби қамарӣ дақиқ нестанд. Дар масъалаи ин, ки барои даромадани моҳ руъят шарт аст ҳадиси зерин далел шуда метавонад. Паёмбари Худо (алайҳиссалом) фармуданд: “Руза гиред бо дидани моҳ ва ид кунед бо дидани моҳ”. Паёмбари Худо дар ин ҳадиси муборак шарти даромадани моҳи Рамазонро бо дидани моҳ рабт додаанд. Худованд нигаҳбонатон.

Асалому алайкум хазрати Мавлави бо хамин саволи ман равшани андозед савол.1: Аз обеки дар зарф бошад масалан дар баклашка аз лабаш нушидам бо хамон об метавонам тахорат кунам ! ? Бо хамин об дар хона ео дар сахро бошам мумкин хаст рахорат кардан илтимос чавоби пура андозед

Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ.

  Бале таҳорат карда мешавад. Дар хона ва ё дар куҷое бошад модоме, ки ҳамон об тоҳир бошад, таҳорат карда мешавад.

Ассалому алайкум ва рахматуллохи ва баракотух вакти пешоб мекуни ё ин ки бод мебарод масалан баъди пешоб бо когази ташноб яъне (туалетная бумага) нагз пок кунем хушк кунем неки олата нашуем оё тахорат дуруст мешад ё не. Ва шахсе ки баъд аз тахорат боз яки камтарак пешобаш мебурод мечакад беихтиёр дар ин вакт чи кунад. Дар панохи Аллох бошед.

 Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ. 

 Баъд аз пешоб кардан бо коғази ташноб агар хуб худашро пок кунад, ҷоиз аст ва эҳтиёҷ нест, ки бишуяд. Агар рафту баъд аз таҳорат ягон қатра пешоб ояд дар ин ҳолат таҳорат мешиканад ва бояд аз нав таҳорта кунад. Дар паноҳи Аллоҳ бошед.

Салом Устоди мехрубон мехостам аз Шумо  ба саволам чавоб гирам мо дар чои кор чои тахорат кардан дорем аммо барои тахоратро то ба охир расондан вакт камтар ками мекунад. Дарр так так мешад магарам тезтар барои, намешад ки пойро нашуста махс кашию барои?

Не бародари исломи  дуруст нест. Зеро шустани по фарз аст. Худованд фармуда аст : (... ва бишуед пойҳои худро то буҷулак...) - Сураи  “ал-моида ” ояти 6.