|
Беҳиҷобо!
Бе ҳиҷобо! Ки ба сад ишваву ранг омадаи
Магар аз иффату озарм ба танг омадаи
Чи бади диди зи оёти Худованди Раҳим,
Ки ту бо мазҳаби ислом ба ҷанг омадаи.
Ин гуноҳи алани аз ту мусалмон зиштаст,
Ту хуш, ки чунин шуху қашанг омадаи.
Хукми сатри ту хоҳарам, ҳукми Худост,
То нагўи, ки ба сарсому ҷафанг омадаи.
Исмату дин ҳама доди барбод,
Ки бечодару домани танг омадаи.
Дил ба дарёи ҳавасҳо задаи ғофил аз ин ки,
Туъмае ҳастию дар коми наҳанг омадаи.
Ту чунон сайдиву сайёд ҳаваси дар паи ту,
Аз чи дар маърака тиру хаданг омадаи.
Чунки будаст ҳиҷобат сипари тири нигоҳ,
Пас чаро бесипар эй ғофил ба ҳанг омадаи.
Ту гуле ҳастиву гулчини ҳавас карда камин,
Шишае ҳастиву дар маърази санг омадаи.
Бувад тақвои ту з,ин маъракаҳо пои гурез,
Аз хатар чун бигурези, ки ту ланг омадаи.
Раҳбарат ишқу вафо буду кунун нафсу ҳавост,
Нўш буди ту чаро заҳру шаранг омадаи.
Барад густохии шаҳват ҳама ширинии ишқ,
Эй ғазол аз чи ту бо хўйи паланг омадаи.
Эй зан! Ба ту аз Фотима ингуна хитобаст,
Арзандатарин зиннати зан ҳифзи ҳиҷобаст. |